2009 | Water Girls Water Boys/ Paradiso perduto: Ταξιδεύοντας στην φαληρική ακτή, στον Κηφισό και στη νήσο Ψυτάλλεια

.

Water girs, water boys/ Paradiso perduto, Φαληρικός Όρμος, (Κηφισός-φαληρική ακτή), διοργάνωση: ομάδες αστικό κενό, δίκτυο νομαδικής αρχιτεκτονικής, flux factory, koharchitects (06/2009)

http://faliron-bay-athens.blogspot.com/

http://faliron-bay-athens.blogspot.gr/2009/06/from-elena-akyla.html

http://khfi-sos.blogspot.com/

.

Water Girls Water Boys

Ταξιδεύοντας στην φαληρική ακτή, στον Κηφισό και στη νήσο Ψυτάλλεια.
Στο έργο αυτό οι ομάδες Αστικό Κενό, Δίκτυο Νομαδικής Αρχιτεκτονικής, Flux factory και Koharchitects,  προσκαλούν το κοινό σε ταξίδια-διαδρομές στον φαληρικό όρμο, στις εκβολές του ποταμού Κηφισού και προς τη νήσο Ψυτάλλεια.
Η περιοχή μοιάζει με χαμένο Παράδεισο, διαταραγμένη καθώς είναι από τα αλλεπάλληλα οικολογικά ατυχήματα. Ένας τόπος κατακερματισμένος, με νησίδες συγκεκριμένων χρήσεων, σε καθεστώς αέναης ασυνέχειας.
Η περιοχή του φαληρικού όρμου, ξεκινώντας από το Σ.Ε.Φ και καταλήγοντας στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις.παραμένει απροσπέλαστη από την πόλη. Ένα ολόκληρο τμήμα της ακτής, το Φαληρικό Δέλτα, παραμένει ένα είδος μη τόπου, ένα κομμάτι αποκομμένο καθώς οι αθλητικές εγκαταστάσεις δεν λειτουργούν και η παραλία είναι έρημη γη. Εκεί βρίσκονται οι εκβολές των ποταμών Κηφισού και Ιλισού.
Ο Φλοίσβος είναι η πλησιέστερη προς το κέντρο της Αθήνας παραλία και αποτελεί πόλο έλξης για κολύμβηση για τους κατοίκους των γύρω περιοχών και κυρίως των μεταναστών. Κατά κάποιο τρόπο γίνεται ο «Παράδεισός» τους, όμως κάθε άλλο παρά παράδεισος είναι, όταν φυσάει νοτιάς. Το έργο β΄ φάσης βιολογικού καθαρισμού στη νήσο Ψυτάλλεια δεν έχει ολοκληρωθεί και το πρόβλημα της ρύπανσης του εσω -Σαρωνικού δεν έχει οριστικά λυθεί. Το μπάνιο στην περιοχή αυτή σήμερα αποτελεί μια ουτοπία.
Θα μπορούσε άραγε όλο αυτό το μέτωπο να αποτελέσει τόπο αναψυχής, περιπάτου και μπάνιου; Θα μπορούσαμε να ξαναδούμε τα ποτάμια ζωντανά σ’ αυτό το σημείο της ακτής; Θα μπορούσαν τα παράκτια οικοσυστήματα των δύο ποταμών να αποκατασταθούν και η ουτοπία να γίνει πραγματικότητα; Οι κάτοικοι όπως και οι τοπικοί σύλλογοι διεκδικούν στην περιοχή ένα παράκτιο πάρκο που θα αποκαταστήσει την επαφή της πόλης με τη θάλασσα και θα εκτείνεται από το Σ.Ε.Φ. μέχρι το Παλαιό Φάληρο.
α) από την ομάδα Αστικό Κενό: Νίκος Καζέρος, Ελένη Τζιρτζιλάκη, Χαρίκλεια Χάρη, Τζίμης Ευθυμίου, Τζίλλυ Τραγανού (συντονισμός συμμετοχών από Νέα Υόρκη) http://urbanvoidathens.wordpress.com
β) από το Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική: Πέγκυ Ζάλη, Μάνος Κορνελάκης, Στέφανος Χανδέλης , Valentina Ross/ http://www.nomadikiarxitektoniki.net
γ) από την ομάδα Flux Factory: Douglas Paulson, Chen Tamir / http://www.fluxfactory.org
δ) Koharchitects : Damon Rich, Jae Shin damon.anothercupdevelopment.org
Ευχαριστούμε για την συνεργασία τον Σύλλογο Ερασιτεχνών Αλιέων Τζιτζιφιών Καλλιθέας (ΣΕΑΝΑΤΚ)
.
.
.

Με χορηγό την Cosmote۰ ή αλλιώς, «η εμπειρία της σύγχρονης τέχνης».

της Έλενας Ακύλα

Στις 14 Ιουνίου, περίπου 25 με 30 άτομα περπατήσαμε κατά μήκος του Κηφισού στο ύψος του Μοσχάτου, ως τις εκβολές του στη θάλασσα με κατεύθυνση τον Φλοίσβο, προκειμένου να καταγραφεί μια προσωπική εμπειρία για την κατάσταση που επικρατεί κατά μήκος του «ποταμού» και της παράκτιας ζώνης. Η παραπάνω διαδρομή, η οποία κράτησε κάτι περισσότερο από τέσσερις ώρες, δεν ήταν ευχάριστη, αλλά ήταν χρήσιμη όσον αφορά στη συνειδητοποίηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο Κηφισός, οι «όχθες»  του ποταμού (η μόλυνση των υδάτων είναι πολύ σοβαρή και η γύρω περιοχή υποβαθμισμένη) και οι ακτές του Φαληρικού όρμου στις οποίες εκβάλλουν ο Κηφισός και ο Ιλισός. Η παράκτια ζώνη, μία περιοχή έκτασης 260 στρεμμάτων,  η οποία δεν ανήκει στους Δήμους Μοσχάτου και Νέου Φαλήρου, αλλά στην κρατική εταιρεία «Ολυμπιακά Ακίνητα», είναι ένα τοπίο εγκατάλειψης, καθώς η αρχική δέσμευση για τη δημιουργία ενός οικολογικού πάρκου στην έκταση μεταξύ των εκβολών του Ιλισού και Κηφισού, (η περιοχή είναι χαρακτηρισμένη από το 2005 ως παραλιακή ζώνη πρασίνου) δεν υλοποιήθηκε. Τα «Ολυμπιακά Ακίνητα» συμφωνούν να παραχωρήσουν μόνο μέρος αυτής της έκτασης για τη δημιουργία του πάρκου, η οποία θα είναι μικρότερη των 2/3 των 260 στρεμμάτων, προκειμένου το υπόλοιπο κομμάτι της παραλίας να εκχωρηθεί σε ιδιώτη για την κατασκευή αξιοποιήσιμων εμπορικά χώρων. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.olympicproperties.gr, δημοσιεύεται ένα μοντέλο ανάπτυξης της περιοχής που περιλαμβάνει: γήπεδα αθλοπαιδιών και Adventure Park (το οποίο προσφέρει εναλλακτικές δυνατότητες άσκησης για νέους), χώρους αναψυχής, θαλάσσια πάρκα, «εναλλακτική πρόταση δημιουργίας θεματικών παιδικών χαρών» κ.α., «δημιουργώντας με ορθολογικούς όρους και περιβαλλοντική ευαισθησία νέους χώρους πολιτισμού και οικογενειακής αναψυχής». Συγκεκριμένα καλεί «μέσω της Δημόσιας Διαβούλευσης να συνδιαμορφώσουμε με τους πολίτες το Οικολογικό Πάρκο».
Τοπικοί φορείς όπως η «Κίνηση Πολιτών Κηφι-sos» (http://khfi-sos.blogspot.com), εκπρόσωποι της οποίας συμμετείχαν στη διαδρομή, δηλώνουν την αντίθεσή τους σε μια τέτοια πολιτική, επιμένοντας στην εκχώρηση της παράκτιας ζώνης στο Δήμο του Μοσχάτου και στη δημιουργία πάρκου πρασίνου σε όλη την έκταση της παραλιακής ζώνης. Αξίζει δε να σημειωθεί, πως κατά τη διάρκεια της διαδρομής μας στην παραλία του Μοσχάτου, ιδιωτική ασφάλεια μας απαγόρευσε ρητά τη χρήση φωτογραφικής μηχανής και άλλων μέσων καταγραφής, καθώς προφανώς διερχόμασταν ιδιωτικού χώρου.
Η παραπάνω προσπάθεια καταβλήθηκε από τους ανθρώπους που σχεδίασαν και οργάνωσαν αυτήν την ιδέα (οι ομάδες Αστικό Κενό, Δίκτυο Νομαδικής Αρχιτεκτονικής, Flux factory και Koharchitects),  καθώς  και από όσους  συμμετείχαν ανταποκρινόμενοι σε αυτό το κάλεσμα στο πλαίσιο της 2ης biennale της Αθήνας με την ονομασία “HEAVEN”, με σκοπό να θυμίσει αυτήν την πλευρά των πραγμάτων σε όσους παρευρίσκονταν  το βράδυ της Κυριακής στα προ-εγκαίνια της biennale στον Φλοίσβο. Το παραπάνω εγχείρημα αποδυναμώθηκε σημαντικά κατά την ενσωμάτωσή του στο μεγάλο πανηγύρι της «σύγχρονης τέχνης» που λάμβανε μέρος στην παραλία του Φλοίσβου τη δεδομένη στιγμή, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά, πως κάθε συμμετοχή σε τέτοιου τύπου κοσμικές γιορτές, αφομοιώνεται από το θεσμικό σύστημα και γίνεται μηχανισμός αναπαραγωγής  του ίδιου του συστήματος. Η biennale της Αθήνας του 2009 με χορηγό την Cosmote, μας προτείνει να «ζήσουμε την εμπειρία της σύγχρονης τέχνης», μιλώντας με όρους lifestyle, για μια τέχνη αυτοαναφορική, της οποίας ο ρόλος εξαντλείται στην κοσμικότητα και οποιαδήποτε προσπάθεια για κάτι περισσότερο πέφτει στο κενό.

Ιούνιος 2009
.
(φωτ. Νίκος Καζέρος)
|
 (φωτ. Νίκος Καζέρος)
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: